Etappe 10

Etappe 10 Van Cesantes naar Pontevedra

Zondag 14 oktober

 

We staan op tijd op en ontbijten in het keukentje van het hostel. Buiten is het nog donker. Er is toast en koffie en we hebben gezelschap van een Nederlands stel. Als we het ontbijt op hebben, gaan we de deur uit. Het heeft vannacht weer behoorlijk geregend en het is wat kouder dus we trekken wat lagen kleren aan. We beginnen meteen met een flinke klim, wat nog best een uitdaging is met koude spieren. Anne krijgt een felle kuitkramp en mijn rug trekt het slecht. Langzaam is het devies en zo komen we dan boven.

 

In het oude stadje Arcade zijn we weer heel even bij de zee. Daar zien we bekenden, Erik en Sofie en raad eens... Erik heeft zijn schoenen op miraculeuze wijze weer teruggekregen. De vrouw die met zijn schoenen zat opgescheept, bleek in Tui in de hotelkamer naast hen te logeren, zonder dat ze dat van elkaar wisten. Zij had zijn schoenen daar achtergelaten en nieuwe gekocht. Uiteindelijk wist de vrouw Erik te traceren op de camino (doordat ze het allebei aan zoveel mogelijk mensen hadden verteld) en had zij haar eigen schoenen weer teruggekregen van Erik . Erik had naar het hotel gebeld maar die konden de achtergelaten schoenen niet vinden. De volgende dag werd hij door de hoteleigenaar gebeld: de schoenen waren toch gevonden en werden uiteindelijk ook nog naar Redondela gebracht, waar Erik zich toen bevond. De camino zorgt er altijd voor dat je krijgt wat je nodig hebt. Dat zullen we zelf later ook nog ervaren.

 

En daar zien we nog meer bekenden, het Duitse stel (met de dreads) is er ook nog.  Sinds Tui zien we elke dag wel een aantal bekenden op de weg. Mensen die ongeveer dezelfde afstand per dag lopen als wij.

 

Al dat lopen maakt dat je veel wilt eten. Alleen lijkt er geen lunchgelegenheid op de route te zijn. We hebben trek en hebben nog wat repen en noten. Maar opeens zien we links een tuin waar allemaal pelgrims zitten te eten en drinken. Opa serveert een Gallicisch menu en we eten de heerlijkste linzensoep. We delen een tafeltje met de Chileen Jorge (die in Duitsland woont) en zijn dochter Blanca. Ze lopen samen de Camino maar hij heeft een blessure waardoor hij een paar etappes per trein doet. Vandaag zijn ze weer samen op pad. Het is een gezellige bedoening en we zien weer allemaal bekende gezichten.

 

Na de lunch vervolgen we onze weg via een mooie route door het bos en bereiken we aan het eind van de middag Pontevedra, een mooi oud stadje. We hebben twee bedden gereserveerd in een homeshare, dan slaap je dus gewoon in iemands huis. We slapen met zes anderen bij de vrouw des huizes op zolder en beneden heeft ze ook nog twee kamers waar ze bedden verhuurt. Ze is een beetje een hippie vrouw met een goed ontwikkeld commercieel instinct. Ze vraagt 17 euro per bed en het is uitverkocht. Het is een bijzondere setting maar de bedden zijn schoon en liggen prima. En zo kom je nog eens ergens. Tegenover mij zit een Engelse man op zijn bed met een laptop. De meeste pelgrims hebben alleen een mobiele telefoon mee. Hij blijkt tegen het gebruikvan een mobieltje te zijn en heeft er dan ook geen een. Hij zit daarentegen wel de hele tijd (tien wij aanwezig waren op de zolder) aan zijn laptop gekluisterd. Ach hij lijkt er zelf wel cointent mee te zijn. 's Avonds verkennen we het stadje en eten we tapas in een vinoteca, echt zo lekker!

Jakobsschelpen onderweg

Geel is naar Santiago, blauw naar Fatima (tocht in omgekeerde richting)

Arcade

Anne in het dorp Arcade voor een horreo (traditionele Galicische graanschuur die ze zo bouwden om te voorkomen dat dieren het graan opaten)

Één van de vele bospaden

Lunch in de Oase del Peregrinos met Jorge en Blanca

Oud kerkje onderweg

Pontevedra

Pontevedra

Pontevedra