Etappe 9 Van O Porrino naar Cesantes

Zaterdag 13 oktober 

 

We hebben best goed geslapen en de spullen zijn (zo goed als) droog als we de herberg verlaten om iets voor 9 uur. Er waren heel weinig mensen in het hostel. We spraken nog een Nederlands stel, Erik en Sofie, dat daar ook verbleef. Ze waren een dagje in Ponte de Lima gebleven en moesten uitchecken uit de herberg (daar mag je maar één nacht blijven) om naar een hotelletje te verkassen. Hij had zijn sneakers aangetrokken en de wandelschoenen in de rugzak gestopt. Pas de volgende dag toen ze verder gingen lopen, bleek dat hij de schoenen van iemand anders had meegenomen! Ze hebben het aan zoveel mogelijk mensen onderweg verteld in de hoop degene te vinden met zijn schoenen. Uiteindelijk is dat gelukt, alleen had diegene inmiddels nieuwe schoenen gekocht en de schoenen van Erik achtergelaten. Dus hij moest nu op zijn sneakers verder zijn camino vervolgen. 

 

We doen een snel ontbijt in O Porriño. Het tentje draait heftige muziek voor dit tijdstip. Het lijkt wel een hardrockcafe. We gaan aan de wandel en houde een koffiepauze in het dorp Santa Ana. We dachten eigenlijk dat we al verder waren maar er staat ons nog een pittige klim te wachten. Die voert ons door het dorpje Mos, dat enorm toeristisch is.

 

Het is sinds Tui veel drukker op de camino. Dat komt omdat je vanaf 100 km lopen een Compostela krijgt en dat is dus vanaf Tui. We horen al een hele tijd muziek als we naar Moss lopen, dat schalt door de valei, alsof het dorp ons wil aanmoedigen voor de klim omhoog. We zijn daar getuige van een bruiloft inclusief vuurwerk dat maar niet ophoudt. Of zou het vuurwerkdepot zijn afgegaan?

 

Anne koopt in een winkeltje een trekkingstok en ik koop voor ons Camino armbandjes. We lunchen laat in een hele drukke tent, maar het eten is wel heel lekker, pasta met Vongole. We komen aan in het stadje Redondela, dat er leuk uitziet. Maar we besluiten om nog even door te lopen naar het volgende dorp, zodat we de route van morgen iets kunnen inkorten.

 

Dat betekent nog wel even een pittige klim als afsluiting, maar we komen terecht in een leuk hostel met weinig mensen, heel relaxed.  We kunnen er een was doen en gaan na het douchen een hapje eten in het nabij gelegen restaurant waar ze verse vis serveren. Daar hebben we een mooi uitzicht op Redondela. In het restaurant zit een Duitse gast die met veel gebaar duidelijk maakt dat hij de tv aan wil hebben om naar de voetbal te kijken.  Hij krijgt het niet voor elkaar en druipt af. Wat op zich wel jammer is want dan hadden we Duitsland van Nederland zien verliezen met 3-0 in de nations league.

Naast de post ook een brievenbus voor brood in Galicië

Doorkijkje

En nog eentje

Redondela

Vergane glorie

In de verte Redondela