Etappe 6

Etappe 6 Van Ponte de Lima naar Ribeias

woensdag 10 oktober

 

Ik heb bijna geen oog dicht gedaan vannacht. Dat kwam niet zozeer door de snurkers  (oordoppen van de Hema zijn echt goed), als wel door het harde bed en dito kussen, waar ook nog een plastic coating overheen zit.  Om 7 uur is het al een drukte met inpakkende en vertrekkende mensen.  Wij staan op als de grootse drukte voorbij is en zijn voor 9 uur het hostel uit. Helaas is het eettentje aan de overkant niet geopend voor ontbijt. Ons hostel ligt aan de andere kant van de brug waar de Camino de stad weer verlaat. We hebben geen zin om extra meters te maken door eerst weer de stad in te gaan voor een ontbijt.  We gaan meteen aan de wandel.  Er zal ergens wel een tentje komen wat we iets kunnen eten.  Bij een kerkje eten we een mueslireep, daarmee kunnen we wel even voort. 

 

Na zo'n anderhalf uur lopen, komen we bij een cafeetje waar we ontbijten met 3 spiegeleieren, verse jus en goede koffie.  Dat had ik echt even nodig en mijn humeur knapt er danig van op. We hebben er meteen een lunchpakket van meegenomen. De weg gaat langs prachtige natuurpaden. Af en toe komen we mede-pelgrims tegen. Waaronder de Duitse buurman uit de herberg met de stinkende dreads en zijn vriendin. Zij is bezig om zijn baard in dreads te vlechten.  Gelukkig vindt iemand het mooi.

 

We lunchen onderweg in het bos. Vandaag klimmen we naar 400 meter hoogte, naar de Alto de la Portele grande. Het gaat over een rotsachtig natuurpad door het bos omhoog. Een flinke klim, zeker voor mensen die uit een land komen waar geen echte bergen zijn.  Het uitzicht bovenop valt een klein beetje tegen en het waait er flink. We dalen af via een avontuurlijk pad dat ons weer naar mooie dorpjes voert.

 

Aan het eind van de middag komen we aan in het dorpje Ribaeis. We laten de Albergue municipal links liggen (letterlijk) en lopen iets verder het dorp in. We slapen in Albergue O Ninho. De herberg blijkt vol te zijn maar er zijn in een kamer weer twee opklapbedden neergezet. De kamer is van de eigenaren, een jong stel. Hij maakt muziek (check The West Coast Man op YouTube) en zij schildert, vooral Frida Kahlo. Ze heeft er zelf ook iets van weg.

 

We slapen in hun "rommelkamer". Er staat allerlei muziekapparatuur en er hangen schilderijen die zij gemaakt heeft. Verder staat er een grote kast vol met bekers. We hebben niet kunnen achterhalen wat voor prijzen het zijn. Naast het stel scharrelt oma een beetje over het erf en er zijn twee honden. We douchen in hun douche en niet die van het hostel en we doen de was.  Dan gaan we eten in het restaurant van het dorp waar we voor weinig weer veel en lekker eten. Dan is het al weer bedtijd. Je komt in een heel ander ritme als pelgrim.

Zo mooi kan een hoopje stenen in de ochtendzon zijn

Uitzicht op een oud wegkruis vanaf terrasje

Vergezicht

Eindelijk boven op de berg

Verlaten hutje in het bos